o sa-mi adun singuratatea intr-un pumn
de pitic anemic
si
o sa strig cat pot de tare:
imi sunteti toti necunoscuti, ce trist!
imi sunteti toti necredinciosi si
plini de agonie!
doar eu mai sunt prezenta
in zilele de maine,
iar voi,
necredinciosii, in suflete pagane …